De 5 van '92: Rage Against The Machine

16.01.12
Het ging meteen heel snel voor de band. Rage kwam pas in 1991 samen en in 1992 was het al prijs, nadat Tom Morello was opgestapt bij zijn groep Lock up, zag hij zanger Zack de La Rocha freestyle rappen in een nachtclub. Een schoolvriend werd bassist en de drummer  gingen ze stelen bij Eddie Vedder. Ze noemden zichzelf naar een nummer van Zack de La Rocha’s groep ‘Inside out’. Niet veel later gaven ze hun eerste optreden in een living van een vriend in Californië.  
Rage Against The Machine van Rage Against The Machine sloeg in 1992 in als een bom! Rage against the machine werd opgenomen in Californië en is voor audiofielen een echt meesterwerk met straffe productie. Veel geluidstechinici zouden de plaat zelfs gebruiken om audio systemen en speakers te testen. De debuutplaat van RATM was een typische nineties ‘crossover’ plaat waarbij zware gitaren en rap afgewisseld werden. Er zijn nog veel bands de het deden in de jaren 90, maar de plaat van rage against the machine was zonder twijfel het meest invloedrijk en baanbrekend. En dat heeft alles te maken met de unieke samenwerking tussen zanger Zack de La Rocha en gitarist Tom Morello die echt de zotste geluiden en solo’s uit zijn gitaar kon toveren.
Ook voor Channel Zerp-frontman Franky De Smet - Van Damme is het één van de belangrijkste albums uit de muziekgeschiedenis. Bij Tomas vertelt hij waarom.
 
RAGE AGAINST THE MACHINE - RAGE AGAINST THE MACHINE
 
Tracklist:
 
1. Bombtrack 
 
De openingstrack waarmee de toon van de plaat meteen wordt gezet. Zack de La rocha maakt duidelijk dat RATM een politieke boodschap wil overbrengen op de beste muziek. Bombtrack is trouwens een nummer dat gitarist Tom Morello schreef voor de band waarin hij speelde vóór RATM werd opgericht, ‘Lock Up’. Maar die vonden het nummer te zwaar, dus probeerde hij het met Rage opnieuw. Later werd het nummer nog gebruikt in de film ‘Natural Born Killers’. 
 
2. Killing In The Name
 
Killing in the name is zonder twijfel hét nummer dat alles voorgoed veranderde voor RATM. Gitarist Tom Morello schreef de wereldberoemde gitaarrif terwijl hij gitaarles aan het geven was. Toen hij een student zijn gitaar op een speciale manier leerde stemmen speelde hij de riff. Morello zette de les stop en nam het nummer meteen op. De volgende dag nam de groep het nummer op een halve dag op. 
Killing in the name viel ook meteen op dankzij alle ‘fucks’ erin. In totaal hoor je 17 keer fuck passeren, iets waar ze bijvoorbeeld in Groot-Brittannië niet echt mee konden lachen. De BBC kreeg zelden zoveel klachten over een nummer dan toen een Britse DJ tijdens de top 40 op BBC Radio 1 de ongecensureerde versie speelde.
 
3. Take the power back 
 
Vooral ‘Take the Power Back’ is onder de audio nerds blijkbaar een echte topper. 
Live leidde zanger Zack de La Rocha het meestal in met de nogal puberale wijsheid: ‘Het klaslokaal is de slechtste plek om de waarheid te vinden.’ RATM verzet zich in dit nummer tegen het, volgens hen veel te nauwe en eng denkende, onderwijssysteem. Op een bepaald moment zingt Zack de La Rocha:  
‘gotta get it like the mother fucking weathermen’. Een verwijzing naar the weathermen. De militante organisatie van communistische mannen en vrouwen die begin jaren 70 de Amerikaanse regering omver wilden werpen, met geweld. Take the power back, nummer 3 op het album.
 
4. Settle for nothing
 
In Settle for nothing vertelt Zack De La Rocha vanuit het standpunt van een hopeloze tiener in een arme buitenwijk. De leden zelf hadden het nochthans lang niet zo slecht. Zo was de vader van gitarist Tom Morello een guerillastrijder geweest in Kenia, die het later zou schoppen tot de eerste afgevaardigde voor Kenia bij de Verenigde naties. Fijn detail is ook dat de grootoom van Morello bovendien de eerste president van Kenia was. Zelf studeerde hij aan de presitgieuze Harvard universiteit. Zanger Zack de La Rocha was dan weer de zoon van een beroemde Mexicaanse schilder.
 
5. Bullet in the head 
 
Op publiekslieveling Bullet in the head doet Tom Morello de meest maffe dingen met zijn wahwahpedaal en zijn batterij aan effecten, hij scratcht zelfs op zn gitaar. Dit nummer bewijst dat RATM kwaad was op alles en iedereen; ook op de televisie... 
 
6. Know your enemy 
 
Know your enemy’ is het enige nummer met gastmuzikanten op het album. Tool-zanger Maynard James Keenan brult mee en de drummer van Janes addiction speelt drums op…een vuilbak. De leden van RATM gaan er al hun hele carriere prat op dat ze alles zelf en helemaal live inspelen op hun albums. In het boekje bij hun debuutplaat staat er zelfs expliciet en in drukletters vermeld dat er geen samples, keyboards of synthesisers gebruikt werden.
 
7. Wake Up 
 
Nummer waarvan de tekst deels gebasseerd is op een tekst van Martin Luther King. Het was live ook altijd het nummer waarbij Zack de La Rocha de tijd nam om een politieke speech af te steken. De introriff is een eerbetoon van gitarist Tom Morello aan ‘Kashmir’ van Led Zeppelin.
 
8. Fistful of steel
 
De basis voor hun debuut was een eigenhandig in elkaar geknutselde democasette met daarop 12 nummers. Ze verkochten meteen 5000 exemplaren van die tape. Bijna alle nummers die daarop stonden zouden in 1992 op hun monsterdebuut komen. Alles bij elkaar deden ze er amper 2 maanden over om het album bij elkaar te schrijven.
Dit is nog zo’n bom, Fistfull of steel, nummer 8 op de debuutplaat van RATM.
  
9. Towhnship Rebellion
 
Ratm is altijd beroemd en berucht gewweest omwille van de politieke teksten. In Township rebellion gaat het als volgt: ‘Freedom should be fundamental, in Johannesburg or south central.’ Waarmee RATM duidelijk verwijst naar het apartheidsregime in Zuid Afrika.
 
10. Freedom
 
De cover van het album is al even bekend als de plaat zelf. Het is een stuk uit een foto die in 1963 de ‘world press photo of the year’ won. Op de foto staat een vietnamese boedhist die zichzelf in brand steekt om op die manier te protesteren tegen de Vietnamese regering die de boedhisten onderdrukte. Dankzij de foto trok o.a. John F Kennedy de steun aan het Vietnamese regime in. Ook de afsluiter van de plaat, Freedom, onderstreept nog maar eens hun politiek activisme.