(28)
2011 was opnieuw een rijk duysterjaar. Ayco en Eppo gingen nog eens door de muzikale oogst en selecteerden de vijftien mooiste albums die ze dit jaar mocht beluisteren. Om het jou gemakkelijk te maken hebben we 15 duyster essentials op een rijtje gezet.
Amatorski - tbc (Munich)
Belgisch debuut van het jaar met als middelpunt van de verstilde pracht de breekbare stem van Inne Eysermans. Geen noot te veel, schoonheid teruggebracht tot zijn essentie. Let op, warm krijg je het er niet van. Hier pak je best een extra dekentje bij.
Bekijk de sessie die ze hier in het voorjaar speelden.
The Antlers – Burst Apart (Frenchkiss)
Heerlijk sfeervolle plaat van het Brooklynse trio rond Peter Silberman. Een plaat die het best werkt in de stille nachtelijke uren. Niet zo zwart als voorganger Hospice, maar nog altijd een album vol schoonheid die ook pijn doet.
Bekijk No Windows zoals ze het hier in november speelden.
Balam Acab - Wander/Wonder (Tri Angle)
Het water op de hoes druppelt, kabbelt, klotst en golft voort in de muziek van Alec Koone. Amper 20, maar zeer overtuigend op zijn debuut vol zachte beats en glinsterende melodieën. Geef de hangjongeren een microfoon en stuur ze de natuur in, misschien volgen er dan nog meer wonderlijke platen als deze.
Check een onofficiële videoclip voor het nummer Oh Why.
Bon Iver – Bon Iver, Bon Iver (Jagjaguwar)
Justin Vernon breekt uit zijn blokhut en verkent de grenzen van de jaren 80 synthpopmuziek op zijn uitstekend gearrangeerde tweede plaat. Omringd door topmuzikanten en zonder oogkleppen maakt hij intelligente songs vol ritme en emotie. Straf om op die manier zijn status als indieheld te ontstijgen en over te brengen naar een breed publiek.
Bekijk Perth van Bon Iver.
Björk – Biophilia (One Little Indian)
Wij hebben de apps links laten liggen en hebben ons niet laten overdonderen door het concept, maar lieten ons overtuigen door de muziek. De repetitieve thema’s, de koren en beats, telkens weer in combinatie met haar unieke stem maken indruk. Als je al eerder bij Björk afhaakte zal deze plaat je niet overtuigen, maar voor de fans is ze toch weer een boeiende stap verder gegaan.
Beluister Crystalline van op dat album.
The Bony King Of Nowhere – Eleonore + Les Géants (helicopter)
Met Eleonore en de 5 extra nummers die hij schreef voor de soundtrack bij de film Les Géants bewees Bram Vaparys dit jaar nog eens dat hij één van de mooiste stemmen van het land heeft. Helder, melancholisch en de krachtige rode draad in al zijn songs. Eleonore en Les Géants zijn luisterplaten waarin de tristesse vaak doorschemert. Wij halen er veel troost uit. Tegenwoordig verwijst The Bony King vooral naar Bob Dylan en Leonard Cohen als voorbeelden: tijdloosheid als ambitie is een mooi doel.
Feist – Metals (Cherrytree)
Leslie Feist trok zich na het succes van The Reminder terug uit het publieke leven om de relatie met haar gitaar nieuw leven in te blazen. Weg van de arena’s en reclamewereld, alleen gesteund door haar trouwe compagnons de route Gonzalez en Mocky. Zo ontstaan haar beste songs. Metals is een plaat die rauw én subtiel is, persoonlijk, maar ook uitnodigend. Zing dan ook gerust uit volle borst mee als de koren invallen.
Bekijk de clip van How Come You Never Go There.
Fleet Foxes - Helplessness Blues (Sub Pop)
De verrassing is een beetje weg na de inslag van het debuut een paar jaar geleden. Maar Fleet Foxes blijven hun beste eigen kopie. Ze hadden zelf moeite om zich daarbij neer te leggen, want de opnames verliepen stroef. Maar wij laven ons met plezier nog eens aan de vertrouwde Fleet Foxes ingrediënten: melodie, drive, akoestische instrumenten, tonnen reverb en de hemelse samenzang van Robin Pecknold en zijn muzikanten.
Bekijk de kortfilm voor Shrine / The Argument.
Josh T. Pearson – Last of The Country Gentlemen (Mute)
Lift To Experience frontman Josh T. Pearson was tien jaar op de dool. Jaren waarin hij totaal vervreemde van de muziekindustrie maar wel nu en dan nog optrad. En plost was er deze soloplaat: een akoestische stream of consciousness, een uppercut van een plaat waarin een man zijn gebroken hart open en bloot op tafel legt. Confronterend eerlijk. Een plaat die je volle aandacht opeist.
Pearson speelde in april een intieme sessie in de Duysterstudio. Bekijk ook deze:
Low - C'mon (Sub Pop)
Alan en Mimi keerden terug naar de kerk waar ze bijna tien jaar geleden Trust opnamen. Een plek waar ze vooral aan introspectie doen. Eindeloos respect hebben we voor de toewijding, kracht en ziel die ze plaat na plaat weer in hun muziek weten te leggen. Aan de ene kant is er het soms bezeten gitaarspel van Alan en aan de andere kant zijn vrouw Mimi die haar vleugels om hem heen slaat en zegt dat het ok is om het even niet meer te weten. Low: onze baken in verwarrende tijden.
Low - Try to sleep (met John - Full House, ER - Stamos in de hoofdrol!)
Nils Frahm - Felt (Erased Tapes)
Om zijn buren niet te storen en toch ‘s nachts te kunnen spelen, wikkelde Nils Frahm vilt rond zijn pianosnaren en tokkelde hij zo zacht mogelijk op de toetsen. Het resultaat is een plaat voor de slapelozen, vol prachtige composities met heel veel oog voor detail. Best te beluisteren met de koptelefoon op zodat je niets mist: van een kleine kraak hier tot een aanslag daar, zelfs de ademhaling van Frahm kan je af en toe horen.
Bekijk een live performance van Nils Frahm.
Other Lives – Tamer Animals (Pias)
Tamer Animals is een plaat vol schitterend gearrangeerde folksongs. Een soundtrack geboren in de weidse prairies van Oklahoma. Sepiakleurige songs over de mens en zijn plek in de natuur. Blijkbaar is dit al de tweede plaat van Other Lives, maar voor ons één van dé ontdekkingen van het jaar.
Ayco nodigde vorige maand Other Lives uit in de studio voor een sessie. Bekijk 'For 12'
Still Corners - Creatures of an hour (Sub Pop)
Spooky nachtplaat, die de soundtrack van een nog onbestaande David Lynch zou kunnen zijn. Spilfiguur van de band, Greg Hughes, is een grote filmfanaat en vindt vooral daar inspiratie. Ook de ontmoeting met zangeres Tessa Hughes lijkt uit een donker romantisch scenario te komen: twee mensen die achterblijven op een verlaten nachtelijk perron in Londen, nadat de trein niet meer verder reed. Ongemakkelijk en spannend.
Ook Still Corners kwam langs voor enkele live nummers. Beluister ze hier allemaal.
True Widow - As High as the Highest Heavens and from the Center to the Circumference of the Earth (Kemado)
Dit Texaanse trio introduceerde dit jaar de term stonergaze. Slowcore met het volume op 11. De hardste plaat in onze lijst die over je heen gaat als een trage pletwals. Low meet Melvins, zoiets, maar misschien nog meer schatplichtig aan Codeine. Een aanwinst!
True Widow deed het gebouw daveren toen ze hier op bezoek waren. Bekijk de sessie!
A Winged Victory For The Sullen - A Winged Victory For The Sullen (Erased Tapes)
Op deze plaat waart de geest van wijlen Mark Linkous rond, de man die onrechtstreeks zorgde voor de ontmoeting tussen de Amerikaanse expats Dustin O’Halloran (piano) en Adam Wiltzie (productie en arrangementen). Twee componisten die mekaar perfect aanvoelen. Samen creëren ze een wereld waarin de tijd stilstaat en de horizon heel ver ligt. Een plaat waar je deze winter zeker eens tijd voor moet maken.
Bekijk hun zachtklassieke sessie in onze Marconi studio.
