(33)
De tiende en laatste Rock Ahoy van dit seizoen was een nonchalant afscheidsfeestje met wilde garagerockers en melodramatische tranentrekkers. En omdat het een kwestie van maanden is vooraleer we de ether van Studio Brussel opnieuw zullen kapen, is de hele aflevering gewijd aan het even genadeloze als hoopgevende tikken van de tijd.
The Rolling Stones - Time is on my side (1965)
'Time is on my side / Yes it is!' Geschreven door ene Jerry Ragovoy, voor het eerst opgenomen in 1963 door jazztrombonist Kai Winding, en groot gemaakt door de Stones.
The Spencer Davis Group - Time seller (1967)
The Spencer Davis Group gaat psychedelisch, compleet met hallucinant strijkersarrangement én een tekst waarin er duchtig gefantaseerd wordt over een tijdloos bestaan: 'I know that this man who does sell time
/ Is someone whose life lives in my mind'.
Jacqueline Taïeb - 7 heures du matin (1968)
Ultracool yé-yé-meisje uit Parijs (van Tunesische komaf) klaagt op een rhythm-and-bluesdeun zuchtend over vroeg opstaan en andere beslommeringen. Lichtpunt van mademoiselle Taïebs schooldag: dagdromen over 'Paul McCart-Nay' in de Engelse les!
Noisettes - 24 hours (2009)
Eén van de coolste yé-yé-meisjes van 2009 was dan weer Shingai Shoniwa, die hier een etmaal na een amoureuze ontmoeting alweer de benen neemt. Tot haar grote spijt.
The Pretty Things - Midnight to six man (1966)
Nonchalante rhythm-and-bluesrocker zoals ze alleen in het Londen van de sixties werden gemaakt, over de nonchalante mannen die je alleen in de sixties zag: 'See you any time / I'm feelin' fine / Midnight till six / Well that's my time'.
The Express - Wastin' my time (1965)
Lang voor Nirvana werd er in Seattle al rammelend gerockt, in het bijzonder door de garagebandjes van Jerden Records. The Express, bijvoorbeeld, hier met een smerige parel over het nuttigste wat je met je tijd kan doen.
The Beatles - Eight days a week (1964)
Ultieme bubblegumpop van de ultieme popgroep, die hier het geheim van hun productiviteit verklappen: hun werkweek telde acht dagen.
Marianne Faithfull - Monday monday (1967)
Toen had ze nog de looks én de stem van een engel: Lady Marianne met een cover van The Mamas and the Papas, over die ene dag waarop alles misging: 'Every other day of the week is fine / But whenever Monday comes / You can find me cryin' all of the time'.
The Pains of Being Pure at Heart - Come saturday (2009)
Nog geen vuiltje aan de lucht bij één van dé indiebands van het voorbije jaar. Onder tonnen distortion maken ze melodieuze afspraakjes voor het weekend.
The Beach Boys - It's about time (1970)
Uit 'Sunflower', deze opzwepende prachtsong waarin de familie Wilson ons diets maakt dat we dringend van alles moeten gaan doen.
Frank Sinatra - The september of my years (1965)
Overmand door nostalgie en ondersteund door strijkers zet Sinatra het op een magistraal mijmeren: 'As a man who has never paused at wishing wells / Now I'm watching children's carousels'. Snif!
The Third Bardo - I'm five years ahead of my time (1967)
Redelijk ridicule maar bijzonder aanstekelijke psychedelische garagerocker van een bende verlichte geesten uit New York, van wie we na dezer intentieverklaring niets meer vernamen: 'Come inside and live inside my mind! / I'm five years ahead of my time!'
The Rifles - For the meantime (2009)
Lekker, met kokette strijkers aangezet tussendoortje van dat sympathieke Britse groepje dat zich aardig staande weet te houden in het post-Libertines-tijdperk.
Bee Gees - In my own time (1967)
Voor velen wellicht dé verrassing van deze 'Rock Ahoy': lang voor de broertjes Gibb disco-anthems maakten, schreven ze Beatles-achtige popliedjes. Zoals dit pareltje.
The Small Faces - Own up time (1966)
Omdat je op je afscheidsfeestje mag doen wat je wil: deze zwaar groovende instrumental van nog geen twee minuten. Feestje!
Tim Buckley - Once upon a time (1966)
En we gaan door met deze superswingende, met overdubs belegde rocker van de papa van Jeff Buckley.
Vivian Girls - All the time (2008)
Oftewel dé indierocksound van nu: gruizig-donkere meezingers met veel echo en reverb.
London Phogg - The times to come (1968)
In lsd gedrenkte, compleet obscure blik in de toekomst, opgenomen in het swingende Los Angeles van de sixties.
Jimmy Cliff - Time will tell (1969)
En zal 'Rock Ahoy' ooit terugkeren? Voorlopig kent alleen reggaester Jimmy Cliff het antwoord: 'Time alone will tell'.
Irma Thomas - Time is on my side (1964)
Ja, natuurlijk keert Rock Ahoy terug, nog vóór de zomer van 2010! We sluiten dit seizoen af met de uitzinnige gospelversie die Irma Thomas opnam van 'Time Is on My Side'. Tot volgend jaar. En denk eraan: 'You'll come running / Back to me!'
Reacties (0)
